چگونه دخترانی توانمند تربیت کنیم؟

 

اگر می خواهیم دخترانی توانمند تربیت کنیم تا رهبران آینده باشند باید سرنخ هایی به دستشان بدهیم. وقتی با اعتماد به نفس صحبت کنیم،  ریسک کنیم و دستاوردهای خود را داشته باشیم نمونه های مثبتی به آن ها نشان می دهیم تا بتوانند از طرز فکر و عملشان پیروی کنند.

تحقیقات نشان می دهد در دوران مدرسه، دختران اعتماد به نفس کمتری دارند و خیلی درگیر این هستند که مبادا اشتباه کنند. به همین دلیل کمتر ریسک می کنند.

بعضی از دختران در کلاس درس اصلن صحبت نمی کنند مگر اینکه مطمئن باشند صد درصد پاسخ صحیح را می دانند.  خیلی از آن ها خجالت می کشند در موضوعات با فعالیت هایی که برایشان جدید است مشارکت کنند. آنها با اطمینان حرف نمی زنند و برای بیان ایده شان جملات را اینگونه شروع می کنند : البته مطمئن نیستم که حرفم درست باشد…

سکوت، کناره گیری  و عدم اطمینان در آن ها ماندگار می شود. این عادت ها می تواند زنان را نسبت به مردان عقب نگه دارد.

زنان در مقایسه با همتایان مرد کمتر بلندپروازی می کنند، برای به دست آوردن پست های بالاتر کمتر لابی می کنند. آن ها صبر می کنند تا صد درصد ویژگی های لازم برای یک شغل را به دست آورند بعد برای آن درخواست می دهند. در حالی که مردان با داشتن شصت درصد ویژگی های لازم، خود را شایسته ی به دست آوردن آن شغل می دانند و برایش اقدام می کنند.

چطور به دخترانمان کمک کنیم؟

با اطمینان حرف بزنید. دختران باید صدای اعتماد به نفس ما را بشنوند. گاهی نظراتتان را در قالب سوال مطرح می کنید در حالی که باید قاطع و شفاف باشید. عذرخواهی نکنید و با گفتن عباراتی مثل “مطمئن نیستم درست بگویم …” از خود سلب مسئولیت نکنید. اگر دختری در کلامش چنین مشکلاتی دارد به او بگویید که صراحت کلامش چطور می تواند اثر گذار باشد. فقط کلمات مهم نیستند نحوه بیانشان نیز بسیار مهم است.

برایشان داستان ریسک کردن هایتان را بگویید. تعریف کنید چطور به عنوان یک زن توانستید با خارج شدن از منطقه ی امنتان به موفقیت برسید، و یا اگر موفق نشدید چطور رشد کردید و چیزهای مهمی آموختید.

اگر دختری می گوید که “من نمی توانم” یا “هنوز آماده نیستم” به آرامی متوقفش کنید و به او یادآوری کنید که این یک فرصت طلایی برای رشد و یادگیری است.  این اطمینان را در آن ها ایجاد کنید که شجاعت آن لحظه های دراماتیک توی فیلم ها نیست . در واقع شجاعت مهارتی یادگرفتنی است که کم کم و به مرور زمان در وجود ما شکل می گیرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *